ମୁକୁନ୍ଦ ଦେବ ସହୁ
ଧର୍ମରେ ଚାଲିଛୁ କର୍ମବୀର ହୋଇ
ମର୍ମଟା ଅଛି କି ନାହିଁ?
ସତ୍ୟ-ଦୟା-କ୍ଷମା ସମ୍ବେଦନା ନେଇ
କର୍ମିକୁ ଦେଖିନେ ରହି…।।
କହିବା ଆଗରୁ ନକହି ଟିକିଏ
ଦେଖିନେ ଶବ୍ଦକୁ ତୁହି,
କହିବାର ଯଦି ନଥିବ ତାହାକୁ
ରଖିଦେ ଅନ୍ତରେ ନେଇ…।।
ନିଶବ୍ଦ ଶବ୍ଦଟି ଭରି ସୁଆଦିଆ
ଚାଖିନେ ନିରବ ହୋଇ,
ଶବ୍ଦରେ ସୁଅରେ ଜୀବନ ଭାସୁନି
ଦେଖ ଜ୍ଞାନ ଚକ୍ଷୁ ଫେଈ…।।
କର୍ମ ମାନେ ନୁହଁ ଅର୍ଥ ଉପାର୍ଜନ
ଖାଲି ପେଟ ପୁଜା ପାଈଁ,
ଦିନ ରାତି ଯାହା ଘଟୁଛି ତୁମଠି
କ୍ଷଣେ କ୍ଷଣେ କର୍ମ ଦାୟୀ…।।
ଲୋଭ-କ୍ରୋଧ-ମୋହ ଧରି ତୁ ଆସିନୁ
ଜନ୍ମଠୁଁ ତୋ ସାଥେ ନାହିଁ,
ଶରୀର ମନର ଧର୍ମ କୁ ଜାଣିଲେ
ଧର୍ମ କର୍ମ ହେବ ସେଇ…।।
କର୍ମକୁ ସାରଥୀ କରି ଚାଲ ତୁହି
ତା ପରି ଗୁରୁ କେ ନହିଁ,
ଏ ଜୀବନ ଶିଷ୍ୟ ହୋଇ କଟିଯିବ
ମୁକତି ପଥଟି ସେଇ…।।