ମୁକୁନ୍ଦ ଦେବ
ସାହିତ୍ୟର କ୍ଲିଷ୍ଟ ଭାଷା-ଭାଷାନ୍ତର
ସଂଗ୍ରହ ନହିଁ ମୋ ଚିତ୍ତରେ,
ସରଳ-ଶବଦ ଅନୁଭବ ଗାୟେ
ଲେଖିଯାଏ ହସ୍ତ-ମୁନିରେ।
ଜୀବନ ଛନ୍ଦରେ ପଦ୍ୟ ଛନ୍ଦିଅଛି
ବହେ ଲୟ-ତାଳ-ସ୍ୱରରେ,
ଚାରି-ମାତ୍ରା-ଛନ୍ଦେ ଚାରି-ଧାମ-ଘୁମେ
ଅନୁଭବି ଗାୟେ ଅନ୍ତରେ।
ଲେଖିଯାଏ ହସ୍ତ-ମୁନିରେ….!!
କବି ନୁହଁ ମୁଁ ଯେ ମୁକ୍ତଛବି ଟିଏ
ଭାସମାନ ବେଳା-ଭୁଇଁରେ,
ଶବ୍ଦର ସୁଅରେ କୂଳ ଖଜୁଅଛି
ଅଥଳ ସମୁଦ୍ର ଗଭିରେ।
ଲେଖିଯାଏ ହସ୍ତ-ମୁନିରେ…..!!
ମୁଁ ଏକା ଭସୁନି ସଂସାର ଭାସୁଛି
ଦେଖୁଛି ଅନ୍ତର ନେତ୍ରରେ,
ବିବେକ ଦେଖିଲା ଅନୁଭବ କଲା
ଶବ୍ଦ-ଜନ୍ମିଲା ମୋ ପାତ୍ରରେ।
ଲେଖିଯାଏ ହସ୍ତ-ମୁନିରେ…..!!
ଜୀବନ ଛବି ଯେ କିଏ ଆଙ୍କିଛନ୍ତି
ଖୋଜିବୁଲେ ମୁଁ ନିତ୍ୟରେ,
କେବେ ଆସୁଛନ୍ତି ଶୂନ୍ୟେ ଦିଶୁଛନ୍ତି
ଉଭେଇ ଯାଆନ୍ତି ମୋ ଭିତରେ।
ଲେଖିଯାଏ ହସ୍ତ-ମୁନିରେ…..!!
ଅଭାବ ଭିତରେ କେତେ କେତେ ଭାବ
ପଶିଲାଣି ସ୍ୱଭାବରେ,
ଅନ୍ତରେ ଅନନ୍ତ ପ୍ରଶ୍ନର ଜୁଆଣି
ବହୁଛି ହୃଦୟ-ଗଙ୍ଗାରେ।
ଲେଖିଯାଏ ହସ୍ତ-ମୁନିରେ…..!!
କବିର କୃତିତ୍ୱ ଭାଷା ଚତୁରିରେ
ମୋ ପଦ ନହିଁ ସେ ମାର୍ଗରେ,
ସୁ-ପଥ ଖିଜୁଛି ବି-ପଥ ଜଗୁଛି
ମନ ଜଗି ମନ-ଯୋଗରେ।
ଲେଖିଯାଏ ହସ୍ତ-ମୁନିରେ…..!!